Jump to content

NL133.17 Wiljo: Difference between revisions

From Oera Linda Wiki
voorbereiding
oorspronkelijke spelling eigennamen
 
(17 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 1: Line 1:
=={{Versie_Ott}}==
=={{Versie_Ott}}==


'''15a. Inleiding van Wiljo'''
'''T. Wiljo'''


'''[[133|[133/17]]]''' Frethorik mijn echtgenoot is drieënzestig jaar geworden. Na honderd en acht jaar was hij de eerste van zijn geslacht die vreedzaam stierf. Alle anderen
'''1. Inleiding van Wiljo'''


[meer volgt]
'''[[133|133.17]]''' ''Frétho-rik'', mijn echtgenoot, is drieënzestig jaar geworden. Na honderd en acht jaar was hij de eerste van zijn geslacht die vreedzaam stierf. Alle anderen zijn onder geweld bezweken, doordat ze alsmaar streden tegen eigen en vreemd volk, om rechten en plichten.


=={{Titel_noten_vertalingen}}==
Mijn naam is ''Wil-jo''. Ik was de Faam die hem uit de Saksenmarken terug naar huis begeleidde. Door taal en omgang werd duidelijk dat wij beiden van het volk van ''A-del-a'' waren. Daaruit groeide liefde en naderhand zijn we man en vrouw geworden. Hij heeft me vijf kinderen nagelaten: twee zonen en drie dochters. ''Kone-réd'', zo heet '''[[134|[134]]]''' mijn eerste; ''Hách-gána'', de tweede; mijn oudste dochter heet ''A-del-a''; de tweede ''Fru-lik'' en de jongste ''Nocht''.
<div class="toccolours mw-collapsible mw-collapsed">
 
Op reis door de Saksenmarken heb ik drie boeken gered: Het Boek der Gezangen, Het Boek der Vertellingen en het Heelkundeboek. Ik schrijf dit, opdat men niet mag denken dat ze van ''A-pol-lánja'' waren. Ik heb er veel moeite voor gedaan en wil dus ook de eer hebben.
 
Maar ik heb nog meer gedaan. Na de val van ''Gosa-Makonta'', wiens goedheid en helderziendheid spreekwoordelijk is geworden, ben ik op eigen houtje naar Texland gegaan, om de geschriften die zij naliet over te schrijven. En toen de wilsbeschikking van ''Frána'' gevonden werd, en de nagelaten geschriften van ''Del-a'' oftewel ''Hel-lénja'', heb ik dat nogmaals gedaan.


===Noten===
===Noten===
<references />
<references />
{{Hoofdstuk Navigatie|normal=NL134.22 Vrijheidszin|back=NL131.26 Repatrianten|alternative=NL141.26 Aanbeveling|altback=NL095.20 Lofspraak}}
=={{Titel andere talen}}==
<span>
:<div class="emoji flag de"></div> '''[[DE133.17 Wiljo]]'''
:<div class="emoji flag uk"></div> '''[[EN133.17 Wilyo]]'''
:<div class="emoji flag es"></div> '''[[ES133.17 Wilyo]]'''
:<div class="emoji flag fs"></div> '''[[FS133.17 WILJO|FS133.17 <span class="fryas">WILJO</span>]]'''
:<div class="emoji flag no"></div> '''[[NO133.17 Wiljo]]'''</span>


==={{Versie_Own}}===
=={{Ander NL}}==
'''[/127]''' Frethorik mijn gade is drie en zestig jaar oud geworden. Sinds honderd acht jaar is hij de eerste van zijn geslacht, die vreedzaam is gestorven. Alle anderen zijn door moordaanslagen bezweken, omdat allen tegen eigen volk en vreemden vochten om recht en plicht.
Hoofdstukken S4, S5 en T: [[S4T Ottema|Ottema 1876]] | [[S4T Overwijn|Overwijn 1951]]
 
Mijn naam is Wiljo, ik ben de vrouw, die met hem uit de Saksenmarken naar huis voer. Door taal en omgang kwam het uit, dat wij allebei van Adela’s geslacht waren. Toen kwam de liefde en daarna zijn wij man en vrouw geworden. Hij heeft mij vijf kinderen nagelaten, twee zoons en drie dochters. Konereed (Koenraad) zo heet mijn oudste, Haachgana mijn tweede, mijn oudste dochter heet Adela, de tweede Frulik en de jongste Nocht. Toen ik naar de Saksenmarken ging, heb ik drie boeken gered, het liederenboek, het vertellingenboek en het Helleniaboek. Ik schrijf dit, opdat men niet moge denken, dat zij van Apollansa zijn. Ik heb daar veel verdriet over gehad, nu wil ik dus de eer ook hebben. Ook heb ik meer gedaan. Toen Goza-Makanto gestorven is, wier goedheid en helder inzicht tot een spreekwoord is geworden, ben ik alleen naar Texland gegaan, om de geschriften over te schrijven, die zij had nagelaten, en toen de laatste wil is gevonden van Frana, en de nagelaten geschriften van Dela of Hellenia, heb ik dat nog eens gedaan.
 
===Ottema 1876===
'''[/181]''' Frethorik mijn echtgenoot is drieenzestig jaren oud geworden. Sints honderd en acht jaren is hij de eerste van zijn geslacht, '''[183]''' die vreedzaam gestorven is; alle anderen zijn onder de slagen bezweken, daarom dat allen kampten tegen eigen volk en vreemden om recht en plicht.
 
Mijn naam is Wiljo, ik ben de maagd, die met hem uit de Saksenmarken naar huis voer. Door taal en omgang kwam het uit, dat wij alle beide van Adelas geslacht waren; toen ontstond liefde en daarna zijn wij man en vrouw geworden. Hij heeft mij vijf kinderen nagelaten, twee zonen en drie dochters. Konereed, zoo heet mijn oudste, Hachgana mijn tweede, mijne oudste dochter heet Adela, de tweede Frulik en de jongste Nocht. Toen ik naar de Saksenmarken voer, heb ik drie boeken gered, het boek der zangen, het boek der verhalen en het Helenia boek. Ik schrijf dit, opdat men niet moge denken, dat zij van Apollania zijn; ik heb daar veel verdriet over gehad, nu wil ik dus de eere ook hebben. Ook heb ik meer gedaan; toen Gosa-Makonta gestorven is, wier goedheid en helderziendheid tot een spreekwoord geworden is, toen ben ik alleen naar Texland gegaan, om de schriften over te schrijven, die zij nagelaten had, en toen de laatste wil gevonden is van Frana, en de nagelaten schriften van Dela of Hellenia heb ik dat nog eens gedaan.
</div>
 
{{Hoofdstuk Navigatie|normal=Nl 15b Prinsen en Priesters|back=Nl 14g De Broekmannen|alternative=Nl 15d Frana's Uiterste Wil|altback=Nl 13d Lofrede op Adela}}
<span><div class="emoji flag uk"></div> '''[[En 15a From the Saxonmarks]]'''</span>
[[Category:Nederlandse Vertalingen]]
[[Category:Nederlandse Vertalingen]]
__FORCETOC__
{{DEFAULTSORT:^T. Wiljo^}}
{{DEFAULTSORT:^Hk 15 Wiljo^}}

Latest revision as of 14:22, 28 December 2025

Ontwerp 2026 Ott

T. Wiljo

1. Inleiding van Wiljo

133.17 Frétho-rik, mijn echtgenoot, is drieënzestig jaar geworden. Na honderd en acht jaar was hij de eerste van zijn geslacht die vreedzaam stierf. Alle anderen zijn onder geweld bezweken, doordat ze alsmaar streden tegen eigen en vreemd volk, om rechten en plichten.

Mijn naam is Wil-jo. Ik was de Faam die hem uit de Saksenmarken terug naar huis begeleidde. Door taal en omgang werd duidelijk dat wij beiden van het volk van A-del-a waren. Daaruit groeide liefde en naderhand zijn we man en vrouw geworden. Hij heeft me vijf kinderen nagelaten: twee zonen en drie dochters. Kone-réd, zo heet [134] mijn eerste; Hách-gána, de tweede; mijn oudste dochter heet A-del-a; de tweede Fru-lik en de jongste Nocht.

Op reis door de Saksenmarken heb ik drie boeken gered: Het Boek der Gezangen, Het Boek der Vertellingen en het Heelkundeboek. Ik schrijf dit, opdat men niet mag denken dat ze van A-pol-lánja waren. Ik heb er veel moeite voor gedaan en wil dus ook de eer hebben.

Maar ik heb nog meer gedaan. Na de val van Gosa-Makonta, wiens goedheid en helderziendheid spreekwoordelijk is geworden, ben ik op eigen houtje naar Texland gegaan, om de geschriften die zij naliet over te schrijven. En toen de wilsbeschikking van Frána gevonden werd, en de nagelaten geschriften van Del-a oftewel Hel-lénja, heb ik dat nogmaals gedaan.

Noten

Navigeer

NL131.26 Repatrianten ᐊ vorig/volgend ᐅ NL134.22 Vrijheidszin

Aangepaste volgorde:

NL095.20 Lofspraak ᐊ vorig/volgend ᐅ NL141.26 Aanbeveling

In andere talen

DE133.17 Wiljo
EN133.17 Wilyo
ES133.17 Wilyo
FS133.17 WILJO
NO133.17 Wiljo

Andere Nederlandse vertalingen

Hoofdstukken S4, S5 en T: Ottema 1876 | Overwijn 1951