NL060.12 Golen: Difference between revisions
No edit summary |
|||
| (17 intermediate revisions by 2 users not shown) | |||
| Line 1: | Line 1: | ||
=={{Versie_Ott}}== | =={{Versie_Ott}}== | ||
''' | '''K. Tijdperk Tunis''' | ||
''' | '''3. Op Waraburg en Stavia''' | ||
In de meest noordelijke bocht van de Middenzee ligt een eiland bij de kust. Nu kwamen de Tyriërs vragen of ze dat konden kopen. Daarover werd een | '''c. De Golen''' | ||
'''[[060|60.12]]''' Wat hieruit voortkwam. | |||
In de meest noordelijke bocht van de Middenzee ligt een eiland bij de kust. Nu kwamen de Tyriërs vragen of ze dat konden kopen. Daarover werd een Gemeenschapsraad belegd, waarop Moeder's raad werd gevraagd. Zij hield hen het liefst op afstand en meende dus dat er geen kwaad in stak.<ref>Mogelijk verwachtte ze dat de Tyriërs dan minder vaak op de Toelaatmarkt zouden komen.</ref> Maar toen we later beseften hoe we ons vergist hadden, hebben we dat eiland Missellia (misverkoop) genoemd. | |||
Wij hadden daar een goede reden voor, zoals uit het volgende zal blijken: | Wij hadden daar een goede reden voor, zoals uit het volgende zal blijken: | ||
De Golen, zoals de zendelingen-priesters van Sidon werden genoemd, waren zich er terdege van bewust dat het land in deze zuidelijke regio dunbevolkt was en ver buiten het bereik van de Moeder lag. Om nu de illusie te wekken dat ze goedaardig waren, lieten ze zich in onze taal Tru-widen — | De Golen, zoals de zendelingen-priesters van Sidon werden genoemd, waren zich er terdege van bewust dat het land in deze zuidelijke regio dunbevolkt was en ver buiten het bereik van de Moeder lag. Om nu de illusie te wekken dat ze goedaardig waren, lieten ze zich in onze taal ''Tru-widen'' — ‘Aan Trouw Gewijden’ noemen. Maar een passender naam zou zijn geweest: ‘Van Trouw Afgewenden’, of '''[[061|[061]]]''' kortweg ''Trou-wenden'', zoals onze zeevaarders later zeiden. | ||
Toen ze zich daar goed gevestigd hadden, ruilden hun kooplieden mooie koperen wapens en allerlei sieraden tegen onze ijzeren wapens en huiden van wilde dieren, waarvan er in onze zuidelijke landen veel te krijgen waren. Maar de Golen | Toen ze zich daar goed gevestigd hadden, ruilden hun kooplieden mooie koperen wapens en allerlei sieraden tegen onze ijzeren wapens en huiden van wilde dieren, waarvan er in onze zuidelijke landen veel te krijgen waren. Maar de Golen organiseerden ook allerhande verachtelijke, afgodische feesten, waarmee ze de landrotten aanlokten, daarbij geholpen door hun hoerige meisjes en de zoetheid van hun bedwelmende wijn.<ref>‘bedwelmende’ — er staat ‘giftige’ (<span class="fryas">FENINIGE</span>), maar het zal niet de bedoeling zijn geweest om de gasten te doden of ziek te maken.</ref> | ||
Was er iemand van ons volk die zich dermate had misdragen dat zijn leven in gevaar was, dan verleenden de Golen hem dekmantel of schuilplaats | Was er iemand van ons volk die zich dermate had misdragen dat zijn leven in gevaar was, dan verleenden de Golen hem dekmantel of schuilplaats en brachten hem naar Fenicië, ook bekend als Palmland. Wanneer hij daar gevestigd was, moest hij zijn familie, vrienden en bondgenoten schrijven, dat het land beter en de mensen gelukkiger waren dan men zich zou kunnen verbeelden. | ||
Op Brittania waren veel meer mannen dan vrouwen. Omdat de Golen dat wisten, lieten ze waar en wanneer ze de kans kregen meisjes ontvoeren, die ze voor niets aan de Britten gaven. Maar al deze meisjes werden hun dienaressen en stalen de kinderen van Wralda om deze aan hun valse afgoden te geven... | |||
===Noten=== | |||
=== Noten === | |||
<references /> | <references /> | ||
{{Hoofdstuk Navigatie|normal=NL061.28 Burgfamen|back=NL058.01 Tyriers}} | |||
=={{Titel andere talen}}== | |||
<span> | |||
:<div class="emoji flag de"></div> '''[[DE060.12 Golen]]''' | |||
:<div class="emoji flag uk"></div> '''[[EN060.12 Gola]]''' | |||
:<div class="emoji flag es"></div> '''[[ES060.12 Los Gola]]''' | |||
:<div class="emoji flag fs"></div> '''[[FS060.12 GOLA|FS060.12 <span class="fryas">GOLA</span>]]''' | |||
:<div class="emoji flag no"></div> '''[[NO060.12 Golerne]]'''</span> | |||
=={{Ander NL}}== | |||
Hoofdstuk K: [[K Ottema|Ottema 1876]] | [[K Overwijn|Overwijn 1951]] | |||
[[Category:Nederlandse Vertalingen]] | [[Category:Nederlandse Vertalingen]] | ||
{{DEFAULTSORT:^K. Tijdperk Tunis^}} | |||
{{DEFAULTSORT:^ | |||
Latest revision as of 08:06, 31 March 2025
Ontwerp 2026 Ott
K. Tijdperk Tunis
3. Op Waraburg en Stavia
c. De Golen
60.12 Wat hieruit voortkwam.
In de meest noordelijke bocht van de Middenzee ligt een eiland bij de kust. Nu kwamen de Tyriërs vragen of ze dat konden kopen. Daarover werd een Gemeenschapsraad belegd, waarop Moeder's raad werd gevraagd. Zij hield hen het liefst op afstand en meende dus dat er geen kwaad in stak.[1] Maar toen we later beseften hoe we ons vergist hadden, hebben we dat eiland Missellia (misverkoop) genoemd.
Wij hadden daar een goede reden voor, zoals uit het volgende zal blijken:
De Golen, zoals de zendelingen-priesters van Sidon werden genoemd, waren zich er terdege van bewust dat het land in deze zuidelijke regio dunbevolkt was en ver buiten het bereik van de Moeder lag. Om nu de illusie te wekken dat ze goedaardig waren, lieten ze zich in onze taal Tru-widen — ‘Aan Trouw Gewijden’ noemen. Maar een passender naam zou zijn geweest: ‘Van Trouw Afgewenden’, of [061] kortweg Trou-wenden, zoals onze zeevaarders later zeiden.
Toen ze zich daar goed gevestigd hadden, ruilden hun kooplieden mooie koperen wapens en allerlei sieraden tegen onze ijzeren wapens en huiden van wilde dieren, waarvan er in onze zuidelijke landen veel te krijgen waren. Maar de Golen organiseerden ook allerhande verachtelijke, afgodische feesten, waarmee ze de landrotten aanlokten, daarbij geholpen door hun hoerige meisjes en de zoetheid van hun bedwelmende wijn.[2]
Was er iemand van ons volk die zich dermate had misdragen dat zijn leven in gevaar was, dan verleenden de Golen hem dekmantel of schuilplaats en brachten hem naar Fenicië, ook bekend als Palmland. Wanneer hij daar gevestigd was, moest hij zijn familie, vrienden en bondgenoten schrijven, dat het land beter en de mensen gelukkiger waren dan men zich zou kunnen verbeelden.
Op Brittania waren veel meer mannen dan vrouwen. Omdat de Golen dat wisten, lieten ze waar en wanneer ze de kans kregen meisjes ontvoeren, die ze voor niets aan de Britten gaven. Maar al deze meisjes werden hun dienaressen en stalen de kinderen van Wralda om deze aan hun valse afgoden te geven...
Noten
NL058.01 Tyriers ᐊ vorig/volgend ᐅ NL061.28 Burgfamen
In andere talen
Andere Nederlandse vertalingen
Hoofdstuk K: Ottema 1876 | Overwijn 1951