NL061.28 Burgfamen - Revision history

Jan: ik neem me toch voor eerst Engelse versie drukklaar te maken en laat voorlopig NL werkversie liggen, al zou ik er graag veel aan veranderen

2026-09-03T07:23:24Z

ik neem me toch voor eerst Engelse versie drukklaar te maken en laat voorlopig NL werkversie liggen, al zou ik er graag veel aan veranderen

← Older revision		Revision as of 09:23, 3 September 2026
Line 23:		Line 23:
	Toen Kelta begreep dat haar poging niet de gewenste uitwerking had, ging ze van kwaad tot erger. Heimelijk liet ze Magyaren komen om haar tovenarij te leren en toen ze daarvan genoeg had, wierp ze zich in de armen van de Golen. Maar ook deze misdaden hielpen niet om haar een hoger aanzien te geven. Toen ze inzag dat de zeevaarders haar steeds meer meden, probeerde ze hen door vrees aan te lokken. Was de maan vol en de zee onstuimig, dan rende ze over de woeste golven, roepend naar de zeevaarders dat ze allemaal ten onder zouden gaan, als ze haar niet wilden aanbidden. Ook verblindde ze hun ogen, waardoor ze water voor land aanzagen en land voor water. Daardoor is menig schip '''[[064\|[064]]]''' met man en muis vergaan.		Toen Kelta begreep dat haar poging niet de gewenste uitwerking had, ging ze van kwaad tot erger. Heimelijk liet ze Magyaren komen om haar tovenarij te leren en toen ze daarvan genoeg had, wierp ze zich in de armen van de Golen. Maar ook deze misdaden hielpen niet om haar een hoger aanzien te geven. Toen ze inzag dat de zeevaarders haar steeds meer meden, probeerde ze hen door vrees aan te lokken. Was de maan vol en de zee onstuimig, dan rende ze over de woeste golven, roepend naar de zeevaarders dat ze allemaal ten onder zouden gaan, als ze haar niet wilden aanbidden. Ook verblindde ze hun ogen, waardoor ze water voor land aanzagen en land voor water. Daardoor is menig schip '''[[064\|[064]]]''' met man en muis vergaan.

	Op het eerstvolgende Weerfeest, waarbij al haar ~~landrotten~~ gewapend aanwezig waren, liet ze tonnen vol bier uitschenken. In dat bier had ze een toverdrank gedaan.<ref>toverdrank (<span class="fryas">TÁWERDRANK</span>) — vermoedelijk het extract van een psilocybe-houdende schimmel.</ref> Toen al het volk dronken was, ging ze bovenop haar strijdros staan, leunend met haar hoofd tegen haar speer. Het morgenrood was op haar mooist. Ze zag dat alle ogen op haar gevestigd waren, opende haar lippen en sprak:		Op het eerstvolgende Weerfeest, waarbij al haar landzaten gewapend aanwezig waren, liet ze tonnen vol bier uitschenken. In dat bier had ze een toverdrank gedaan.<ref>toverdrank (<span class="fryas">TÁWERDRANK</span>) — vermoedelijk het extract van een psilocybe-houdende schimmel.</ref> Toen al het volk dronken was, ging ze bovenop haar strijdros staan, leunend met haar hoofd tegen haar speer. Het morgenrood was op haar mooist. Ze zag dat alle ogen op haar gevestigd waren, opende haar lippen en sprak:

	“Zonen en dochters van Frija! U weet wel dat wij in de laatste tijd veel schaarste en gebrek hebben geleden, doordat de zeevaarders niet langer komen om onze schrijfvellen te verhandelen.<ref>schrijfvellen (<span class="fryas">SKRIF.FILT</span>) — of: ''schrijfvilt''. Vergelijk ook [https://nl.wikipedia.org/wiki/Vellum vellum], een soort perkament, gemaakt van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Villen gevilde] dierenhuid.</ref> U weet echter niet wat daarvan de oorzaak is. Lang heb ik mij daarover ingehouden, maar nu hou ik het niet meer uit. Hoort dan, vrienden, opdat u moogt weten waarnaar te bijten.		“Zonen en dochters van Frija! U weet wel dat wij in de laatste tijd veel schaarste en gebrek hebben geleden, doordat de zeevaarders niet langer komen om onze schrijfvellen te verhandelen.<ref>schrijfvellen (<span class="fryas">SKRIF.FILT</span>) — of: ''schrijfvilt''. Vergelijk ook [https://nl.wikipedia.org/wiki/Vellum vellum], een soort perkament, gemaakt van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Villen gevilde] dierenhuid.</ref> U weet echter niet wat daarvan de oorzaak is. Lang heb ik mij daarover ingehouden, maar nu hou ik het niet meer uit. Hoort dan, vrienden, opdat u moogt weten waarnaar te bijten.

Jan: genoeg voor vandaag

2026-09-02T18:01:05Z

genoeg voor vandaag

← Older revision		Revision as of 20:01, 2 September 2026
Line 17:		Line 17:
	Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…

	In ~~het testament~~ van de gestorven ~~Volksmoeder~~ stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. ~~Maar~~ Minerva wilde slechts geliefd ~~wezen en tenslotte~~ kwamen alle zeevaarders haar ~~om raad vragen~~, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat ~~kon~~ Sierheid ~~niet uitstaan~~, '''[[063\|[063]]]''' want ze ~~voelde zich verheven~~ boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.		In de uiterste wil van de gestorven Moeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Minerva echter wilde slechts geliefd zijn. Uiteindelijk kwamen alle zeevaarders haar hun heilwens aanbieden, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat wondde Sierheid, '''[[063\|[063]]]''' want ze wilde boven Minerva uitmunten. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.

	Vervolgens bracht Minerva een herdershond en uil aan op haar vaandel. “De hond”, zei ze, “waakt over zijn baas en de kudde, en de uil waakt over de velden, zodat die niet door muizen worden geplaagd. Maar de haan is niemands vriend, en gedreven door onzedigheid en zelfoverschatting doodt hij zelfs zijn naaste verwanten.		Vervolgens bracht Minerva een herdershond en uil aan op haar vaandel. “De hond”, zei ze, “waakt over zijn baas en de kudde, en de uil waakt over de velden, zodat die niet door muizen worden geplaagd. Maar de haan is niemands vriend, en gedreven door onzedigheid en zelfoverschatting doodt hij zelfs zijn naaste verwanten.

Jan at 15:56, 2 September 2026

2026-09-02T15:56:50Z

← Older revision		Revision as of 17:56, 2 September 2026
Line 7:		Line 7:
	'''a. Kelta en Minerva'''		'''a. Kelta en Minerva'''

	'''[[061\|61.28]]''' Nu ~~zullen~~ we schrijven over de oorlog ~~van de~~ Burgfamen Kelta en Minerva en hoe wij daardoor al onze ~~zuidelijke landen~~ en ~~Brittania~~ aan de Golen zijn verloren.		'''[[061\|61.28]]''' Nu willen we schrijven over de oorlog der Burgfamen Kelta en Minerva en hoe wij daardoor al onze zuiderlanden en Brittanje aan de Golen zijn verloren.

	'''[[062\|[062]]]''' Bij de mondingen van de Zuider-Rijn (Maas) en de Schelde liggen zeven eilanden, genoemd naar Frija’s zeven ~~jonge Waaksters~~ van de ~~Week~~. Midden op een van de eilanden staat de burg Walhallagara en op de muren daarvan is de volgende geschiedenis aangebracht. Erboven staat:		'''[[062\|[062]]]''' Bij de mondingen van de Zuider-Rijn (Maas) en de Schelde liggen zeven eilanden, genoemd naar Frija’s zeven Waakfamkes van de week. Midden op een van de eilanden staat de burg Walhallagara en op de muren daarvan is de volgende geschiedenis aangebracht. Erboven staat:

	''Lees, leer en waak.''		''Lees, leer en waak.''

Jan: toch gewoon Minerva

2026-09-02T14:48:17Z

toch gewoon Minerva

← Older revision		Revision as of 16:48, 2 September 2026
Line 13:		Line 13:
	''Lees, leer en waak.''		''Lees, leer en waak.''

	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zetelde hier een wijze Burgfaam. Haar naam was ~~Mijnerva~~, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen.		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zetelde hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Minerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen.

	Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…

Jan at 14:45, 2 September 2026

2026-09-02T14:45:20Z

← Older revision		Revision as of 16:45, 2 September 2026
Line 13:		Line 13:
	''Lees, leer en waak.''		''Lees, leer en waak.''

	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zetelde hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zetelde hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen.

	Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…

Jan: nog veel meer te veranderen

2026-09-02T14:24:34Z

nog veel meer te veranderen

← Older revision		Revision as of 16:24, 2 September 2026
Line 13:		Line 13:
	''Lees, leer en waak.''		''Lees, leer en waak.''

	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk ~~zat~~ hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zetelde hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen

	Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, ~~zat~~ Sierheid. Deze Faam was verwrongen. ~~Haar~~ aangezicht was ~~schoon en~~ haar tong ~~was vlot~~, maar ~~haar~~ raad was ~~altijd raadselachtig, waardoor~~ ze door de zeevaarders ''Kelta'' [~~(raas-)kallen~~]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> ~~werd~~ genoemd. De ~~landrotten~~ dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zetelde Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Schoon was haar aangezicht en kwiek was haar tong, maar de raad die zij gaf was immer in duistere woorden. Daarom werd ze door de zeevaarders ''Kelta'' [geklets]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen. Nederlandse en Friese afgeleiden zijn ''kouten'' (dat is: keuvelen, praten zonder diepgang), (raas-)''kallen'' en ''kâltsje''. Oudfries: ''kaltia'', ''kella''; Middelhoogduits: ''kalzen'', ''kelzen''.</ref> genoemd. De landzaten dachten dat het een erenaam was…

	In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.		In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.
Line 21:		Line 21:
	Vervolgens bracht Minerva een herdershond en uil aan op haar vaandel. “De hond”, zei ze, “waakt over zijn baas en de kudde, en de uil waakt over de velden, zodat die niet door muizen worden geplaagd. Maar de haan is niemands vriend, en gedreven door onzedigheid en zelfoverschatting doodt hij zelfs zijn naaste verwanten.		Vervolgens bracht Minerva een herdershond en uil aan op haar vaandel. “De hond”, zei ze, “waakt over zijn baas en de kudde, en de uil waakt over de velden, zodat die niet door muizen worden geplaagd. Maar de haan is niemands vriend, en gedreven door onzedigheid en zelfoverschatting doodt hij zelfs zijn naaste verwanten.

	Toen Kelta begreep dat haar poging niet de gewenste uitwerking had, ging ze van kwaad tot erger. Heimelijk liet ze ~~Mágjaren~~ komen om haar tovenarij te leren en toen ze daarvan genoeg had, wierp ze zich in de armen van de Golen. Maar ook deze misdaden hielpen niet om haar een hoger aanzien te geven. Toen ze inzag dat de zeevaarders haar steeds meer meden, probeerde ze hen door vrees aan te lokken. Was de maan vol en de zee onstuimig, dan rende ze over de woeste golven, roepend naar de zeevaarders dat ze allemaal ten onder zouden gaan, als ze haar niet wilden aanbidden. Ook verblindde ze hun ogen, waardoor ze water voor land aanzagen en land voor water. Daardoor is menig schip '''[[064\|[064]]]''' met man en muis vergaan.		Toen Kelta begreep dat haar poging niet de gewenste uitwerking had, ging ze van kwaad tot erger. Heimelijk liet ze Magyaren komen om haar tovenarij te leren en toen ze daarvan genoeg had, wierp ze zich in de armen van de Golen. Maar ook deze misdaden hielpen niet om haar een hoger aanzien te geven. Toen ze inzag dat de zeevaarders haar steeds meer meden, probeerde ze hen door vrees aan te lokken. Was de maan vol en de zee onstuimig, dan rende ze over de woeste golven, roepend naar de zeevaarders dat ze allemaal ten onder zouden gaan, als ze haar niet wilden aanbidden. Ook verblindde ze hun ogen, waardoor ze water voor land aanzagen en land voor water. Daardoor is menig schip '''[[064\|[064]]]''' met man en muis vergaan.

	Op het eerstvolgende Weerfeest, waarbij al haar landrotten gewapend aanwezig waren, liet ze tonnen vol bier uitschenken. In dat bier had ze een toverdrank gedaan.<ref>toverdrank (<span class="fryas">TÁWERDRANK</span>) — vermoedelijk het extract van een psilocybe-houdende schimmel.</ref> Toen al het volk dronken was, ging ze bovenop haar strijdros staan, leunend met haar hoofd tegen haar speer. Het morgenrood was op haar mooist. Ze zag dat alle ogen op haar gevestigd waren, opende haar lippen en sprak:		Op het eerstvolgende Weerfeest, waarbij al haar landrotten gewapend aanwezig waren, liet ze tonnen vol bier uitschenken. In dat bier had ze een toverdrank gedaan.<ref>toverdrank (<span class="fryas">TÁWERDRANK</span>) — vermoedelijk het extract van een psilocybe-houdende schimmel.</ref> Toen al het volk dronken was, ging ze bovenop haar strijdros staan, leunend met haar hoofd tegen haar speer. Het morgenrood was op haar mooist. Ze zag dat alle ogen op haar gevestigd waren, opende haar lippen en sprak:

Jan: iets meer naar origineel, later verder

2026-09-02T07:15:29Z

iets meer naar origineel, later verder

← Older revision		Revision as of 09:15, 2 September 2026
Line 15:		Line 15:
	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zat hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zat hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen

	Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zat Sierheid~~, een grillige Moeder~~. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zat Sierheid. Deze Faam was verwrongen. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…

	In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.		In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.

Jan: meer naar origineel

2026-09-02T06:59:32Z

meer naar origineel

← Older revision		Revision as of 08:59, 2 September 2026
Line 13:		Line 13:
	''Lees, leer en waak.''		''Lees, leer en waak.''

	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk ~~had deze burg~~ een wijze ~~Moeder, genaamd Minerva~~. Haar ~~bijnaam Nijhellenia~~ was door de zeevaarders goed gekozen, want de raad die ze verleende was ~~bovenal nieuwer~~ en ~~helderder.~~		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk zat hier een wijze Burgfaam. Haar naam was Mijnerva, door de zeevaarders bijgenaamd ''Nijhellene''. Deze bijnaam was goed gekozen, want de raad die ze ''verleende'' was ''nieuw'' en ''helder'' vergeleken met die van alle anderen

	Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zat Sierheid, een grillige Moeder. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zat Sierheid, een grillige Moeder. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…

Jan: NB meeste wijzigingen alleen in boek-bestand!

2026-09-01T16:09:32Z

NB meeste wijzigingen alleen in boek-bestand!

← Older revision		Revision as of 18:09, 1 September 2026
Line 9:		Line 9:
	'''[[061\|61.28]]''' Nu zullen we schrijven over de oorlog van de Burgfamen Kelta en Minerva en hoe wij daardoor al onze zuidelijke landen en Brittania aan de Golen zijn verloren.		'''[[061\|61.28]]''' Nu zullen we schrijven over de oorlog van de Burgfamen Kelta en Minerva en hoe wij daardoor al onze zuidelijke landen en Brittania aan de Golen zijn verloren.

	'''[[062\|[062]]]''' Bij de mondingen van de Zuider-Rijn (Maas) en de ~~Skelda~~ liggen zeven eilanden, genoemd naar Frija’s zeven jonge Waaksters van de Week. Midden op een van de eilanden staat de burg Walhallagara en op de muren daarvan is de volgende geschiedenis aangebracht. Erboven staat:		'''[[062\|[062]]]''' Bij de mondingen van de Zuider-Rijn (Maas) en de Schelde liggen zeven eilanden, genoemd naar Frija’s zeven jonge Waaksters van de Week. Midden op een van de eilanden staat de burg Walhallagara en op de muren daarvan is de volgende geschiedenis aangebracht. Erboven staat:

	''Lees, leer en waak.''		''Lees, leer en waak.''
Line 15:		Line 15:
	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk had deze burg een wijze Moeder, genaamd Minerva. Haar bijnaam Nijhellenia was door de zeevaarders goed gekozen, want de raad die ze verleende was bovenal nieuwer en helderder.		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk had deze burg een wijze Moeder, genaamd Minerva. Haar bijnaam Nijhellenia was door de zeevaarders goed gekozen, want de raad die ze verleende was bovenal nieuwer en helderder.

	Aan de overkant van de ~~Skelda~~, op de Vliedburg, zat Sierheid, een grillige Moeder. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Schelde, op de Vliedburg, zat Sierheid, een grillige Moeder. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…

	In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: ~~Rosamond~~ als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.		In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rozemond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.

	Vervolgens bracht Minerva een herdershond en uil aan op haar vaandel. “De hond”, zei ze, “waakt over zijn baas en de kudde, en de uil waakt over de velden, zodat die niet door muizen worden geplaagd. Maar de haan is niemands vriend, en gedreven door onzedigheid en zelfoverschatting doodt hij zelfs zijn naaste verwanten.		Vervolgens bracht Minerva een herdershond en uil aan op haar vaandel. “De hond”, zei ze, “waakt over zijn baas en de kudde, en de uil waakt over de velden, zodat die niet door muizen worden geplaagd. Maar de haan is niemands vriend, en gedreven door onzedigheid en zelfoverschatting doodt hij zelfs zijn naaste verwanten.
Line 27:		Line 27:
	“Zonen en dochters van Frija! U weet wel dat wij in de laatste tijd veel schaarste en gebrek hebben geleden, doordat de zeevaarders niet langer komen om onze schrijfvellen te verhandelen.<ref>schrijfvellen (<span class="fryas">SKRIF.FILT</span>) — of: ''schrijfvilt''. Vergelijk ook [https://nl.wikipedia.org/wiki/Vellum vellum], een soort perkament, gemaakt van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Villen gevilde] dierenhuid.</ref> U weet echter niet wat daarvan de oorzaak is. Lang heb ik mij daarover ingehouden, maar nu hou ik het niet meer uit. Hoort dan, vrienden, opdat u moogt weten waarnaar te bijten.		“Zonen en dochters van Frija! U weet wel dat wij in de laatste tijd veel schaarste en gebrek hebben geleden, doordat de zeevaarders niet langer komen om onze schrijfvellen te verhandelen.<ref>schrijfvellen (<span class="fryas">SKRIF.FILT</span>) — of: ''schrijfvilt''. Vergelijk ook [https://nl.wikipedia.org/wiki/Vellum vellum], een soort perkament, gemaakt van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Villen gevilde] dierenhuid.</ref> U weet echter niet wat daarvan de oorzaak is. Lang heb ik mij daarover ingehouden, maar nu hou ik het niet meer uit. Hoort dan, vrienden, opdat u moogt weten waarnaar te bijten.

	“Aan de overkant van de ~~Skelda~~, waar ze bijna alle zeevaart in handen hebben, maken ze tegenwoordig papier van pompebladeren.<ref>pompebladeren (<span class="fryas">POMPABLÉDAR</span>) - waterleliebladeren; Fries: ''pompeblêden''; mogelijk de verklaring van het Oudfriese woord voor papier: ''pompier''. ''Papyrus'' en ''papier'' kunnen latere afleidingen zijn.</ref> Daarmee besparen ze linnen en kunnen ze ons wel missen. Aangezien het maken van schrijfvellen altijd ons grootste bedrijf was, wilde de Moeder dat zij deze nieuwe techniek ook aan ons zouden leren.		“Aan de overkant van de Schelde, waar ze bijna alle zeevaart in handen hebben, maken ze tegenwoordig papier van pompebladeren.<ref>pompebladeren (<span class="fryas">POMPABLÉDAR</span>) - waterleliebladeren; Fries: ''pompeblêden''; mogelijk de verklaring van het Oudfriese woord voor papier: ''pompier''. ''Papyrus'' en ''papier'' kunnen latere afleidingen zijn.</ref> Daarmee besparen ze linnen en kunnen ze ons wel missen. Aangezien het maken van schrijfvellen altijd ons grootste bedrijf was, wilde de Moeder dat zij deze nieuwe techniek ook aan ons zouden leren.

	“Maar Minerva heeft ons behekst, ja behekst, vrienden! Evenals al ons vee dat onlangs is gestorven... Eruit moet het, ik wil het jullie vertellen! Was ik geen '''[[065\|[065]]]''' Burgfaam, dan wist ik het wel: Ik zou die heks in haar nest verbranden!”		“Maar Minerva heeft ons behekst, ja behekst, vrienden! Evenals al ons vee dat onlangs is gestorven... Eruit moet het, ik wil het jullie vertellen! Was ik geen '''[[065\|[065]]]''' Burgfaam, dan wist ik het wel: Ik zou die heks in haar nest verbranden!”

Jan: noot Zweeds "kälta"

2026-09-01T15:52:41Z

noot Zweeds "kälta"

← Older revision		Revision as of 17:52, 1 September 2026
Line 15:		Line 15:
	Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk had deze burg een wijze Moeder, genaamd Minerva. Haar bijnaam Nijhellenia was door de zeevaarders goed gekozen, want de raad die ze verleende was bovenal nieuwer en helderder.		Vijfhonderddrieënzestig jaar na Aldland verzonk had deze burg een wijze Moeder, genaamd Minerva. Haar bijnaam Nijhellenia was door de zeevaarders goed gekozen, want de raad die ze verleende was bovenal nieuwer en helderder.

	Aan de overkant van de Skelda, op de Vliedburg, zat Sierheid, een grillige Moeder. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders Kelta (~~keuvelen~~) werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…		Aan de overkant van de Skelda, op de Vliedburg, zat Sierheid, een grillige Moeder. Haar aangezicht was schoon en haar tong was vlot, maar haar raad was altijd raadselachtig, waardoor ze door de zeevaarders ''Kelta'' [(raas-)kallen]<ref>In het Zweeds betekent ''kälta'' nu nog: zeuren, vitten, drammen.</ref> werd genoemd. De landrotten dachten dat het een erenaam was…

	In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rosamond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.		In het testament van de gestorven Volksmoeder stonden mogelijke opvolgsters beschreven: Rosamond als eerste, Minerva als tweede en Sierheid als derde. Minerva had daar geen weet van, maar Sierheid was diep gekwetst. Als een uitheemse vorstin wilde ze geëerd, gevreesd en aanbeden worden. Maar Minerva wilde slechts geliefd wezen en tenslotte kwamen alle zeevaarders haar om raad vragen, zelfs vanaf de Denemarken en vanuit het Vliemeer. Dat kon Sierheid niet uitstaan, '''[[063\|[063]]]''' want ze voelde zich verheven boven Minerva. Om haar waakzaamheid aan te bevelen, ging ze een haan op haar vaandel voeren.